امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
کودهای شیمیایی(بخش دوم)
#1
کودهای پتاسیم:
کمبود پتاسیم بیشتر در خاک های اسیدی و خاک های شنی دیده می شود، اما کمبود آن در سایر خاک ها  تحت شرایط آبیاری و برداشت مقدار زیادی محصول (بخصوص یونجه) مشاهده می گردد.

اغلب کودهای پتاسیم در آب محلول هستند و نحوه اضافه کردن آنها به خاک نقش زیادی در اثر بخشی کود ندارد.

کلرور پتاسیم فراوانترین ترکیب پتاسیم در طبیعت است.

نیترات پتاسیم دارای 44% اکسید پتاسیم است ولی کودی گران قیمت می باشد.

سولفات پتاسیم معمولترین کود پتاسیم است که در زراعت مصرف می شود.

پتاسیم از تجزیه اولیه بقایای گیاهی به خاک اضافه می شود.

کود گوگرد:
گوگرد در خاکهایی که به شدت در معرض شستشو قرار دارند مشاهده می شود، در این صورت می بایست گوگرد را بصورت کود به خاک اضافه نمود.

مقدار گوگرد کودها بصورت درصد عنصر گوگرد
(S) ذکر می شود.

در خاک های اسیدی می توان از سولفات کلسیم، بعنوان منبع گوگرد استفاده نمود و این ترکیب دارای 18 درصد گوگرد، 22 درصد کلسیم است.

از پودر گوگرد نیز می توان بعنوان کود گوگرد استفاده نمود.

کود کلسیم و منیزیوم:
کلسیم و منیزیوم کمتر بعنوان کود مصرف می شوند زیرا کمبود آنها در بسیاری از خاک ها ( به استثنا خاک نواحی مرطوب) دیده نمی شود.

خاک های نواحی مرطوب اسیدی بوده و برای اصلاح آنها از کلسیم و منیزیوم استفاده می شود.

برای رفع کمبود منیزیوم از سولفات منیزیوم و یا سولفات مضاعف منیزیوم و پتاسیم استفاده می شود.

برای رفع کمبود کلسیم از کودهای فسفره حاوی کلسیم استفاده می شود.

کودهای مخلوط:
عناصر ازت، فسفر، پتاسیم، بیش از سایر عناصر کود مصرف می گردند.

گاهی کودهای تجاری را بصورت مخلوطی از عناصر فوق تهیه می کنند.

درصد عناصر این کودها معمولاً پایین است و قسمت اعظم حجم را مواد دیگری به غیر از عناصر فوق تشکیل می دهند، ترکیب این گونه کودها را با درصد ازت
(N)، اکسید فسفر یا اکسید پتاسیم و به همین ترکیب ذکر می کنند مانند کود 10-10-20 دارای 20 درصد ازت، 10 درصد اکسید فسفر، 10 درصد اکسید پتاسیم می باشد.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان